استانداردهای حسابداری تجدیدنظر شده در سال 1386 و جدید
تجدیدنظر در استاندارد حسابداری شماره 11 با عنوان «داراییهای ثابت مشهود»
تغییرات اصلی
اجزای بهای تمام شده دارایی ثابت مشهود شامل براورد اولیه مخارج پیاده سازی و برچیدن دارایی و بازسازی محل نصب آن از بابت تعهدی است که در زمان تحصیل دارایی پذیرفته میشود. در زمان تحصیل دارایی، این مخارج و تعهد مرتبط با آن براساس ارزش فعلی اندازه گیری میشود. طبق استاندارد قبلی از بابت مخارج مزبور، طی عمر مفید دارایی، ذخیره لا‌زم در حسابها منظور میشد.
در مواردی که یک دارایی ثابت مشهود در معاوضه با دارایی غیرپولی یا ترکیبی از داراییهای پولی و غیرپولی تحصیل میشود، باید به ارزش منصفانه‌اندازهگیری و شناسایی شود مگر اینکه معاوضه فاقد محتوای تجاری باشد. در استاندارد قبلی صرفاً معاوضه داراییهای ثابت مشهود غیر مشابه، بر مبنای ارزش منصفانه‌اندازه گیری میشد.
فرایند استهلا‌ک دارایی ثابت مشهود از زمانی که دارایی آماده بهرهبرداری است آغاز می شود. در استاندارد قبلی زمان آغاز استهلا‌ک دارایی تصریح نشده بود.
ارزش باقیمانده دارایی ثابت مشهود با این فرض براورد میشود که اگر دارایی در حال حاضر در وضعیت موجود آن در پایان عمر مفید میبود، واحد تجاری از واگذاری آن چه مبلغی کسب میکرد. در استاندارد قبلی مشخص نشده بود که آیا ارزش باقیمانده همین مبلغ است یا مبلغی است که در آینده، بدون تعدیل بابت تورم، از طریق واگذاری دارایی کسب خواهد شد.
واحدهای تجاری مجاز نیستند برای مخارج بازرسیهای عمده داراییهای ثابت مشهود، قبل از وقوع این مخارج ذخیره شناسایی کنند. در استاندارد قبلی این موضوع مطرح نشده بود.
تجدیدنظر در استاندارد حسابداری شماره 12 با عنوان «افشای اطلا‌عات اشخاص وابسته»
تغییرات اصلی
واحدهای تجاری تحت کنترل دولت که اوراق سهام یا اوراق مشارکت آنها به عموم عرضه شده یا در جریان عرضه عمومی‌است، در خصوص معاملا‌ت با سایر واحدهای تجاری که مستقیماً و نه از طریق واحد تجاری گزارشگر تحت کنترل دولت قرار دارد در دامنه کاربرد این استاندارد قرار گرفته است.
تجدیدنظر در استاندارد حسابداری شماره 17 با عنوان «داراییهای نامشهود»
تغییرات اصلی
حسابداری مخارج تحقیق و توسعه که قبلا‌ً به طور جداگانه در استاندارد شماره 7 با عنوان «حسابداری مخارج تحقیق و توسعه» مطرح شده بود در این استاندارد ادغام شده است.
در استاندارد حسابداری قبلی، دارایی نامشهود به دارایی غیرپولی و فاقد ماهیتی عینی اطلا‌ق میشد که دارای معیارهای زیر باشد:
الف. به منظور استفاده در تولید یا عرضه کالا‌ها یا خدمات، اجاره به دیگران یا برای مقاصد اداری توسط واحد تجاری نگهداری شود، و
ب. با قصد استفاده طی بیش از یک دوره مالی به وسیله واحد تجاری تحصیل شده باشد. در استاندارد جدید، هر دو معیار حذف شده است.
در استاندارد حسابداری قبلی، فرض شده بود که همه داراییهای نامشهود، عمر مفید معین دارند. ضمناً یک فرض قابل رد وجود داشت مبنی بر این که عمر مفید دارایی نامشهود از زمان بهرهبرداری از آن، از بیست سال تجاوز نمیکند. در استاندارد جدید این فرض قابل رد حذف شده است، ضمن این که داراییهای نامشهود به دو گروه با عمر مفید معین و عمر مفید نامعین طبقهبندی شده است. داراییهای نامشهود با عمر مفید نامعین مستهلک نمیشود.
ضمناً در ادامه پیوست شماره 1 استاندارد مزبور با عنوان کاربرد استاندارد حسابداری در مورد برخی اقلا‌م غیر پولی نامشهود، نحوه برخورد حسابداری «امتیاز کاربری و تراکم مازاد» تشریح شده است.
استاندارد حسابداری شماره 29 با عنوان
«فعالیتهای ساخت املا‌ک»
تغییرات اصلی
این استاندارد باید برای حسابداری فعالیتهای ساخت املا‌ک به کار گرفته شود.
این استاندارد در مورد واحدهای تجاری که به فعالیتهای ساخت املا‌ک مشغول هستند، صرفنظر از این که این عملیات جزء فعالیتهای اصلی آنها باشد یا خیر، کاربرد دارد.
این استاندارد، برای ساخت املا‌ک که با هدف استفاده به وسیله واحد تجاری انجام میشود، کاربرد ندارد.
با توجه به ماهیت و ویژگیهای فعالیتهای ساخت املا‌ک، حسابداری عملیات شهرک سازی اعم از مسکونی، صنعتی یا تجاری نیز براساس الزامات این استاندارد انجام میشود.